آنان سرزمين قزوين را مبارك داشتند و در آن شهرى به نام كژوين ساختند « 1 » ، تا از تهاجمات ديلميان جلوگيرى كنند . اين شهر از قديم به عنوان حافظ معبر از طبرستان به سواحل درياى خزر اهميت داشته است . « 2 » باستان شناسان به استناد كشفياتى كه در حفاريهاى تپه‌هاى دهستانهاى اطراف قزوين به عمل آمده است ، احتمال داده‌اند كه دشت قزوين در هزارهء دوم قبل از ميلاد مسكن قومى بوده است كه ظروف سفالين منقش آنها قابل مقايسه با آثار مكشوفه در سيلك ، تپه حصار ، تپهء گيان ، حسنلو و تورنگ‌تپه است . « 3 » مرقد اشموئيل در ساوه أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً . . . « 4 » آيا نديدى بزرگان بنى اسرائيل را پس از موسى ، آنگاه كه به پيامبرشان ( اشموئيل ) گفتند بر ما فرمانروايى برانگيز تا [ به فرماندهى او ] در راه خدا جهاد كنيم . بيشتر مفسرين اين پيامبر را كه بعد از حضرت موسى ( ع ) در قرآن « 5 » به آن اشاره شده ، اشموئيل ، معرب صمويل يا صموئيل دانسته‌اند . « 6 » پس از يوشع ، وصى حضرت موسى ( ع ) ، اعيان و اشراف بنى اسرائيل پيش اشموئيل آمدند و از او خواستند كه پادشاهى براى آنان برانگيزد و او با وحى يا الهام الهى ، طالوت را به فرماندهى برگزيد .

--> ( 1 ) . جغرافياى كامل ايران ، ج 1 ، ص 726 . ( 2 ) . مصاحب ، دائرة المعارف فارسى ، ج 2 ، ص 2048 . ( 3 ) . همان ، ص 2049 . ( 4 ) . بقره : 246 . ( 5 ) . بقره : 246 . ( 6 ) . طبرسى ، مجمع البيان ، ج 2 ، ص 350 ؛ و نيز رجوع شود به : تفسير بيضاوى و تفسير المنار و . . .